St. Anton am Arlberg

Nad St. Anton góruje Valluga (2811 m). Z Galzig wjeżdża się koleją Vallugabahn na Vallugagrat (2650 m), a niewielka kolej Valluga II wywozi na sam szczyt – zjazd stamtąd północną ścianą w stronę Zürs i Lech jest dozwolony wyłącznie z przewodnikiem. Strome stoki spod Valluga wymagają dobrej techniki, a rozległe tereny poza trasami sprawiają, że St. Anton uchodzi za jedną z czołowych stolic freeride'u w Alpach. W jeden dzień można pokonać oficjalną trasę Run of Fame – 85 km i ok. 18 000 m przewyższenia w dół przez przełęcze Arlberg, Flexen i Hochtannberg – albo 22-kilometrowy obwód Der Weiße Ring wokół Lech i Zürs. Schröcken, według skiresort.info, notuje średnio ok. 11 m świeżego śniegu rocznie i należy do najbardziej zaśnieżonych wsi Europy. Teren sprzyja przede wszystkim średnio zaawansowanym i dobrym narciarzom; początkujący i rodziny znajdą spokojniejsze stoki raczej po zachodniej stronie – w Zürs, Warth i Schröcken.

Po zjazdach wieś tętni życiem: Mooserwirt i Krazy Kanguruh, dwa legendarne bary naprzeciw siebie przy ostatnim zjeździe do centrum, ściągają tłumy narciarzy, a St. Anton jest jednym z najsłynniejszych miejsc après-ski w Austrii. W 2001 r. gościło tu Mistrzostwa Świata w narciarstwie alpejskim. Lech to znacznie spokojniejsza, bardziej ekskluzywna strona Arlbergu, a Zürs, Warth i Schröcken sprzyjają rodzinom. Dojazd jest wygodny: pociągi Railjet zatrzymują się na stacji w centrum wsi, a lotnisko w Innsbrucku dzieli stąd ok. 100 km.